“КOП17”-г зохион байгуулах нь Монголд ямар ашигтай вэ. Энэ асуултыг олон уншигч асууж байна.
Монгол Улс НҮБ-ын Цөлжилттэй тэмцэх конвенцын талуудын 17 дугаар бага хурал буюу COP17-ийг эх орондоо зохион байгуулж байна. Өнөөдөр нээлтээ хийлээ. Дэлхийн 197 гаруй орны 10 мянга гаруй зочид, төлөөлөгч оролцож буй уг арга хэмжээг зохион байгуулахад Монгол Улс 250-300 тэрбум төгрөгийн хэмжээний зардал гаргаж байгаа.
Тэгвэл ийм их мөнгө зарцуулж, дэлхийн хэмжээний хурлыг Монголд хийх нь бидэнд яг ямар ашигтай вэ?
Юуны өмнө COP17 бол зүгээр нэг олон улсын хурал биш. Цөлжилт, газрын доройтол, ган, усны хомсдол, бэлчээр, хүнсний аюулгүй байдал зэрэг Монголын хувьд тулгамдсан асуудлууд дэлхийн гол хэлэлцүүлгийн төвд орж байна.
Монгол Улс өөрөө цөлжилт, газрын доройтол, усны хомсдолд хүчтэй өртөж буй орны нэг. Тиймээс энэ хурлыг эх орондоо зохион байгуулснаар Монгол Улс өөрийн асуудлыг дэлхийн улс орнууд, олон улсын байгууллага, хөрөнгө оруулагчдад шууд хүргэх том боломж бий болж байна.
Хамгийн том боломж нь олон улсын санхүүжилт
COP17-ийн гол ач холбогдлын нэг нь Монгол Улс байгаль орчин, цөлжилттэй тэмцэх чиглэлээр гаднын хөрөнгө, санхүүжилт татах боломж юм.
Монголын тал COP17-г ашиглан 1-1.5 тэрбум ам.долларын хөрөнгө оруулалт татах зорилт дэвшүүлээд байгаа.
Хэрэв энэ зорилго бодитоор хэрэгжиж чадвал хурлыг зохион байгуулахад зарцуулсан 250 орчим тэрбум төгрөгтэй харьцуулахад хэд дахин их хэмжээний хөрөнгө Монголд орж ирнэ.
Тэр мөнгөөр бэлчээр сэргээх, усны менежмент сайжруулах, хөрс хамгаалах, цөлжилттэй тэмцэх, ойжуулах, гангийн тэсвэртэй хөдөө аж ахуй хөгжүүлэх зэрэг олон жилийн бодит төслүүд хэрэгжүүлэх боломжтой.
Аялал жуулчлал, үйлчилгээний салбарт ч мөнгө үлдэнэ
COP17-д олон мянган гадаадын төлөөлөгч, мэргэжилтэн, бизнесийнхэн, олон улсын байгууллагын ажилтнууд ирж байна. Тэдний зардал зөвхөн хурлын танхимаар хязгаарлагдахгүй.
Онгоцны билет, зочид буудал, ресторан, такси, худалдаа, аялал жуулчлал, үйлчилгээний салбарт мөнгө зарцуулна.
Түүнчлэн Монгол Улс олон улсын хэвлэл мэдээллийн анхаарлын төвд орж, Монголын байгаль, нүүдлийн соёл, говь, тал нутаг, аялал жуулчлалын боломжийг дэлхийд сурталчлах том боломж болж байна.
Монголын нэр хүндэд чухал
Ийм том хэмжээний НҮБ-ын хурлыг зохион байгуулах нь Монголын дипломат болон олон улсын нэр хүндэд тодорхой хэмжээгээр эерэг нөлөөтэй.
Монгол Улс зөвхөн уул уурхай, түүхий эдийн экспортоороо бус, цөлжилттэй тэмцэх, бэлчээр хамгаалах, нүүдлийн мал аж ахуй, хуурай бүсийн тогтвортой хөгжлийн талаар өөрийн туршлага, байр сууриа дэлхийд танилцуулах боломжтой болж байна.
Гэхдээ хамгийн чухал асуулт нь COP17-ийн дараа юу үлдэх вэ?
250-300 тэрбум төгрөг зарцуулсан эсэхээс илүүтэйгээр энэ хурлаас Монгол Улс юу авч үлдэх нь чухал. Хэрэв хурлын үеэр олон улсын хөрөнгө оруулалт, санхүүжилтийн бодит гэрээнүүд байгуулж, Монголын байгаль орчны төслүүдэд олон тэрбум долларын хөрөнгө татаж чадвал COP17-ийн зардлыг эдийн засгийн хувьд зөвтгөх боломжтой.
Харин хэдэн долоо хоногийн хурал дууссаны дараа барилга байгууламж, дэд бүтэц нь ашиглагдахгүй, гадны хөрөнгө оруулалтын амлалтууд бодит төсөл болж хэрэгжихгүй бол 250-300 тэрбум төгрөгийн зардал зөвхөн нэг удаагийн арга хэмжээний зардал болж үлдэх эрсдэлтэй. Тиймээс COP17-ийн амжилтыг хурал дуусах өдөр биш, дараагийн 3-5 жилд хэмжих ёстой.
Монгол Улс энэ хурлыг зохион байгуулсан нь өөрөө ашиг биш. Харин дэлхийн анхаарал Монголд ирсэн энэ боломжийг ашиглаж, цөлжилт, ус, бэлчээр, байгаль орчиндоо хэдий хэмжээний бодит хөрөнгө оруулалт татаж чадсан бэ гэдэг нь жинхэнэ ашиг юм.
Өөрөөр хэлбэл, 250-300 тэрбум төгрөгөөр хурал хийсэн эсэх биш, тэр мөнгөөр дамжуулж Монгол Улс хэдэн тэрбумын боломжийг өөртөө авч үлдсэн бэ гэдэг л гол асуудал юм.
Д.ГАНСАРУУЛ
