Танд “МОНГОЛ ЦАХИМ СОНИН”-ы нийтлэлийг хүргэж байна.
“Бэмби” хүүхэлдэйн киног та бид мэднэ. Энэ хүүхэлдэйн кинон дээр Бэмбигийн ээж “Хэрвээ чи хэн нэгэнд сайхан үг хэлж чадахгүй бол юу ч битгий хэлж байгаарай” гэж захидагЭнэ бол анх сонсоход маш энгийн санагдах өгүүлбэр. Гэхдээ амьдралын урт замыг туулж явах тусам энгийн үгс хамгийн хүнд жинтэй байдгийг ойлгодог.Хүн бүр өөрийн гэсэн үл үзэгдэх тулаантай амьдардаг. Гадаад төрхөөрөө инээмсэглэж явсан ч дотроо шаналж байж болно. Өдөржин зоригтой харагдсан ч шөнө нь ганцаараа нулимс унагаж байж болно. Бид хэн нэгний амьдралын бүх түүхийг мэддэггүй мөртлөө заримдаа нэгхэн өгүүлбэрээр зүрхийг нь шархлуулчихдаг.Үг бол нүдэнд үл үзэгдэх ч хамгийн хүчтэй зүйлсийн нэг. Хутганы сорви эдгэрдэг. Харин хүний хэлсэн үг заримдаа олон жилийн дараа ч зүрхэнд үлдсэн байдаг.Бидний ихэнх нь сайхан үг хэлэхийн тулд онцгой хүн байх ёстой гэж боддог. Үнэндээ тийм биш. Заримдаа “Чи сайн ажиллаж байна шүү”, “Баярлалаа”, “Би чамд итгэж байна” гэсэн хэдхэн үг хүний бүтэн өдрийг өөрчилж чаддаг. Магадгүй бүр амьдралыг нь ч.
Гэтэл сайхан үг үнэгүй мөртлөө хамгийн харамладаг зүйлсийн нэг юм шиг. Харин хатуу үг, шүүмжлэл, бухимдал бол хэлэхэд хамгийн амархан. Учир нь бид бусдын алдааг амархан олж хардаг ч сайн талыг нь хэлж өгөхөө мартчихдаг.Тиймээс энэ эшлэл зөвхөн “муу юм битгий ярь” гэсэн санаа биш байх. Харин “чи энэ ертөнцөд ямар мөр үлдээж байна вэ?” гэсэн асуулт юм.Чиний хэлсэн үг хүнийг өндийлгөж байна уу, эсвэл бөхийлгөж байна уу?
Чиний хэлсэн үг хэн нэгний шархыг эдгээж байна уу, эсвэл улам гүнзгийрүүлж байна уу?Амьдрал угаасаа хангалттай хэцүү. Хүмүүс хангалттай их ачаа үүрч явдаг. Тийм болохоор бид заавал агуу үйл хийх албагүй. Заримдаа зөвхөн эелдэг байх нь л хангалттай.Хэрэв хэлэх үг чинь хэн нэгнийг бага ч болов гэрэлтүүлж чадах бол хэл.
Хэрэв хэлэх үг чинь хэн нэгнийг зоригжуулж чадах бол хэл.
Хэрэв хэлэх үг чинь хэн нэгэнд итгэл өгч чадах бол битгий хадгал.
Харин хэлэх зүйл чинь зөвхөн өвтгөх, доромжлох, гутаах зорилготой бол салхи шиг өнгөрөөчих.
Учир нь бидний амьдралд сайхан үг хэзээ ч илүүддэггүй.
Харин дутагддаг.
Ч.ДӨЛГӨӨН
